Na een dubbele longembolie loopt Yasmin een halve marathon

In mei 2022 kreeg Yasmin van der Ent (26) op 22-jarige leeftijd een dubbele longembolie. Gelukkig kon zij na een korte revalidatie weer werken en genieten van haar vrije tijd. “Het is misschien lastig voor anderen om trombose te begrijpen, omdat je aan de buitenkant niet kan zien wat het met iemand doet. Trombose is levenslang.” In februari 2026 loopt Yasmin de halve marathon om geld op te halen voor trombose-onderzoek!

Ik nam mijn klachten serieus

“In mei 2022 belandde ik op de spoedeisende hulp (SEH) in het Ikazia ziekenhuis, in Rotterdam. Al een paar weken daarvoor had ik last van benauwdheid, een pijnlijk dijbeen en was ik snel uitgeput. Dit merkte ik tijdens het traplopen en werken. Tijdens het lesgeven, ik ben leerkracht in het basisonderwijs, was ik erg snel buiten adem van het praten.

Ik nam mijn klachten serieus en zocht hulp. Voor de benauwdheid ging ik naar de huisarts, waar ik antibiotica kreeg die in eerste instantie verlichting gaven. Voor de pijn in mijn dijbeen bezocht ik de fysiotherapeut, omdat ik dit herkende als een mogelijke sportblessure. Toen de klachten na een paar weken toch weer toenamen en het inademen steeds pijnlijker werd, besloot ik samen met mijn ouders naar de SEH te gaan.”

Snel duidelijkheid

“Na verschillende onderzoeken hadden de artsen op de SEH al snel duidelijkheid: ik had een dubbele longembolie. In beide longen waren meerdere bloedproppen ontstaan. Dankzij de snelle diagnose kon ik direct worden opgenomen en behandeld. Na twee nachten in het ziekenhuis kon ik beginnen aan mijn herstel.

Hoewel de precieze oorzaak nooit met zekerheid is vastgesteld, is erfelijkheid uitgesloten en leef ik verder gezond. Mogelijk heeft een verhoging van de dosering van mijn anticonceptiepil, enkele maanden daarvoor, een rol gespeeld. Dit blijft echter lastig aan te tonen.”

Revalideren

“In het begin wist ik nog helemaal niets over trombose. Nu weet ik er meer over en kom ik steeds meer verhalen tegen over jonge vrouwen die hetzelfde hebben meegemaakt. De eerste dagen had ik erg veel pijn. Vooral de nachten in het ziekenhuis waren verschrikkelijk. Eenmaal thuis heb ik goed uitgerust en ben ik na drie weken weer gaan werken. Dit was natuurlijk erg snel maar dit deed ik in overleg met de (bedrijfs)arts. Mijn revalidatie ging veel sneller dan vooraf verwacht en binnen een paar maanden kon ik ook weer sporten en genieten van andere leuke dingen. In april 2023 heb ik de kwart marathon gelopen en een jaar later de hele marathon van Rotterdam. In februari 2026 ren ik mijn vierde halve marathon, dit keer voor de Trombosestichting!

De impact van trombose is op een jonge leeftijd best groot. Levenslang aan de bloedverdunners is niet fijn en vraagt om aanpassingen op dit moment, maar ook in de toekomst. Gelukkig kan ik met vrienden en familie er altijd over praten, zij steunen mij in dit proces.”

In actie

“Mentaal is het soms lastig. Waarom moest dit bij mij gebeuren? Dat vraag ik mij weleens af. Het is vooral frustrerend, omdat ik zelf geen invloed hierop kon hebben. Natuurlijk kende ik de bijwerkingen van de anticonceptiepil, maar de kans op trombose is zo klein. Nu heb ik een alternatieve anticonceptiepil, de minipil, deze heeft geen verhoogde kans op trombose. Fysiek heb ik weinig klachten eraan overgehouden, daar ben ik erg blij mee. Ik kan alles doen wat een 26-jarige vrouw kan, alleen heb ik sneller last van een blauwe plek.

Ik hoop dat ik met mijn verhaal een inspiratie kan zijn voor iedereen die trombose heeft gehad. We lezen vaak dat een revalidatieproces erg lang kan duren, maar gelukkig is dit niet in alle gevallen zo.

Mijn doel is om zoveel mogelijk geld op te halen voor trombose-onderzoek, en specifiek voor onderzoek naar de gevolgen van het gebruik van de anticonceptiepil.”